genç kızın birinci mektupu Merhaba askim.Suan odamdayim ve seni düsünüyorum. Aklima sen geldin ve yaziyorum.Bugün 3 Aralik Cuma sasirdin degilmi askim. Yillar geçti ama...
Bugün ayın kaçı? Hangi aydayız? Mevsimlerden ne? Hatırlamıyorum. Hafızam yerinde değil mi yoksa? Ama yooo hatırlıyorum çoğu şeyi. Silikte buğuluda olsa. Kötülükler ağır mı basıyor...
Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri tıpta okuyordu,öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı...
Yazılarımı çaldığını öğrendim. Tesadüfen. Şu satırlardan geçerken kalemimden senin döküldüğünü gördüm. Hayret ettim. Hal bu ki seni düşünmedim ben. Ne ismini, ne cismini, ne maziyi...
Yitik,umutsuz ve yetim bırakılmış sevdalar diyarından sesleniyorum sana.Ey sevgili! Sen bu yüreği öksüz bırakıp gittin gideli,geleceğe dair hiçbir beklentim yok ve hiçbir umudum kalmadı artık.Sen...
Biliyorum beni hiç tanıyamayacaksın, göremeyeceksin, koklayamayacaksın, konuşamayacaksın , dokunamayacaksın … Şunu bil ki baban iyi bir adam olmaya çalıştı tüm ömrünce, bildiği doğrular uğruna savaştı,...
Sen...Yüzümdeki gülüşlerin,ellerimdeki terlemenin,yüreğimdeki deli atışın sebebi...Her gece uykum,her sabah güneşim.Yıldızım,ay'ım,akan kanım.Bitmeyen masalım.Bahçedeki çiçeğim,çiçekteki rengim.Gökyüzüm,denizim,mavim sen... Sevdamın adresi,aşkımızın menzili,içkimdeki tat,yaşadığım hayat sen...Sebebim,niyetim,geleceğim,geçmişim,bilinm- ezl iğim,belirsizliğim,kararlılığım,kararsızlı- ğım sen...Bitmez...